“Geen wooooorden, maar dahaden”. Tja, het WK zit er weer op met een toch jammer eind resultaat. Zoals ik vorige week schreef, het begin van de maand Av zette meteen een domper op de vreugde. Nu dus “Geen Daden maar Woorden”, Parasjat Dewariem = woorden.
Deze dinsdag is het 9 Av, de vastendag waarop we over 5 zaken treuren (beschreven door de Rambam):
1. G-d besloot in de woestijn, na de zonde van de verspieders, dat het Joodse Volk het Land Israel niet zal intrekken en eerst 40 jaar door de woestijn moet zwerven.
2 & 3 Zowel de eerste als de tweede tempel werden op 9 Av verwoest.
4. De grootse stad Beetar werd door de Romeinen veroverd en alle inwoners werden vermoord. Dit was een tragedie van de zelfde grootte als de verwoesting van de tempel.
5. Op deze dag ploegde de slechte Turnus Rufus het tempel gebied om en vervulde zo de profetie van Jirmiyahie: Zion zal omgeploegd worden als een veld (26:18) [Rambam, Hilchot Ta' aniet 5:3]
Maar niet alleen de door Rambam genoemde tragedies gebeurden op Tisja Beav. Door de eeuwen heen zien we dat Tisja Beav tragedie brengt voor het Joodse Volk. Op 9 Av 1492 liep het Spaanse ultimatum af dat de Joden dwong te kiezen tussen bekeren of het land verlaten. Slechts Een Spaanse Jood, Don Jitschak Abarbanel mocht als Jood blijven in Spanje. Hij was namelijk de Minister van Financien van Koning Ferdinand en Koningin Isabella en was hen tot grote dienst geweest. Maar Abarbanel bedankte voor deze eer en leidde 75000 Joden uit Spanje weg. Deze groep stak de grens over op Tisja Beav. De rabbijnen in die tijd gaven toestemming om muziek te maken alhoewel dit normaliter niet toegestaan is op 9 Av. Ze stelden vast dat het een mitswa was om de moraal op te beuren van hen die alles bereid waren op te offeren omwille van G-ds geboden.
Doet me een beetje denken aan die geweldige huldiging van het Oranje team op het Museumplein. Ik denk dat dat fantastische feest de pijn een beetje zal hebben verlicht.
Onze geleerden leren ons dat juist op Tisja Beav de masjiach geboren wordt. Als je het diepst gevallen bent kun je alleen nog omhoog gaan. Het feit dat het ons zo tegen zit moet ons hoop geven dat het snel veel beter gaat worden. Dit is de reden waarom Rabbi Akiewa in het beroemde verhaaltje uit de gemara slechts kon lachen toen hij de verwoestte tempel zag terwijl anderen moesten huilen. Hij zei dat G-d zeker met deze verwoesting ook de herstelling voorbereidt. Ik weet dat de vergelijking mank loopt maar ik hoop dat ook de herstelling van de WK nederlaag snel zal komen.
In 1974 was ik 8 jaar oud en ik herinner me die dag als gisteren. Zondagavond nam ik mijn eigen 8-jarige zoon mee naar Tel Aviv om de finale te zien en hij was erg teleurgesteld over de uitslag. Laten we hopen dat het niet zal duren tot HIJ een 8 jarige zoon zal hebben voor we weer in de finale staan. En laten we hopen dat we zelfs niet tot dinsdag zullen hoeven te wachten voor de Masjiach komt. Want dan zal de treur en vastendag van Tisja BeAv veranderen in een feestdag.
Er zijn geleerden die voorspellen dat 17 Tammoez dan de eerste Jom Tov feestdag zal zijn en Tisja BeAv de tweede, terwijl de drie treurweken er tussen als Chol Hamo’ed zullen zijn. Anderen draaien dit zelfs om en zeggen dat Tisja Be’Av de EERSTE dag Jom Tov zal zijn en 17 Tammoez de LAATSTE met het hele jaar hiertussen als Chol Hamo’ed!
Moge dit snel gebeuren.
Sjabbat Sjalom,
Avraham Roos